Centre for Dialogue and Prayer in Oświęcim

Past Exhibitions

  • "Napad na Polskę 1939"

    img001aOd 3 do 24 września Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu gościło wystawę pt.: "Napad na Polskę", która została przygotowana przez
    Anti-Kriegs-Museum z Berlina.

     

     

    (Wystawa przedstawiała zdjęcia i teksty z czasu napaści na Polskę, z Getta Warszawskiego, z Powstania Warszawskiego, oraz z okresu po powstaniu).

     

     

     



     

    Wystawę wspierała Polsko - Niemiecka Współpraca Młodzieży

     

  • Podróż w pamięci. Peron 21


    Historia jednego transportu

    Wystawa poświęcona jest transportowi z dnia 30 stycznia 1944 r., jednemu z 15 transportów RSHA Żydów włoskich deportowanych do KL Auschwitz z centralnego dworca kolejowego w Mediolanie. Transport liczący 605 osób, dotarł do KL Auschwitz 6 lutego 1944 r. Spośród 605 deportowanych wojnę przeżyło 20 osób. Wystawa prezentuje losy kilkunastu rodzin żydowskich, których członkowie znaleźli się w transporcie z 30 stycznia 1944 r. Historia tych ludzi ilustrowana jest ich rodzinnymi fotografiami, dokumentami.

    Wystawa przygotowana przez Stowarzyszenie Dzieci Szoah, Urząd do Spraw Kultury gminy Żydowskiej w Mediolanie oraz Fundację Centrum Dokumentacji Żydowskiej w Mediolanie. Wystawa powstała pod patronatem Prezydenta Republiki Włoskiej. W przygotowaniu wersji polskiej organizatorów wsparły: Konsulat Generalny Rzeczypospolitej w Mediolanie i Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.

  • Ludzie ludziom zgotowali ten los


    Międzynarodowy konkurs plastyczny


    Wystawa podsumująca konkursu, którego celem jest upamiętnienie ofiar holocaustu i ludobójstwa, szerzenie prawdy historycznej o KL Auschwitz-Birkenau i Monowitz. Biorą w nim udział uczestnicy placówek wychowania pozaszkolnego oraz uczniowie wszystkich typów szkół w grupach wiekowych: 11-15 lat, 16-21 lat.

     

     

    _______________

    Kontakt:
    Młodzieżowy Dom Kultury nr 1
    ul. ks. kard. A. Hlonda 1
    43-100 Tychy
    Tel.: (0-32) 227-30-59
    Fax: (0-32) 227-30-59
    E-mail: mdk1tychy@wp.pl


  • Fundacja „Park Pojednania - Ogrody Europy w Oświęcimiu”


     


    Fundacja Park Pojednania - Ogrody Europy w Oświęcimiu powstała w 2004r.

    Wg Pani Elżbiety Wichrowskiej - Janikowskiej, Przewodniczącej Rady Fundacji, Ogrody Europy maja symbolizować możliwość pojednania ludzkości w imię przyszłości oraz służyć pamięci przeszłości związanej z II wojną światową. Park będzie pełnił również rolę edukacyjną -poprzez planowane ścieżki edukacyjne młodzież będzie pogłębiać swą wiedzę w dziedzinie zoologii i botaniki. Ogrody staną się miejscem wystaw plenerowych, wieczorów poezji, koncertów...

    Ogrody Europy maja stać się przyczyną zmiany wizerunku Oświęcimia, postrzeganego dotychczas tylko i wyłącznie jako miasta gdzie znajduje się największy hitlerowski obóz zagłady. Ideą Fundacji jest stworzenie Parku jako pomnika pamięci ofiar Holokaustu oraz jako symbolu życia - symbolem tym ma być właśnie przyroda, stale odradzająca się, zaprzeczając tym samym śmierci i zniszczeniu.

     

    Więcej...

  • Wystawa: Dezercja - Odwaga czy zdrada?

     

    dezercja

     


    Biblioteka Pokojowa / Muzeum Antywojenne z Berlina i Centrum Dialogu i Modlitwy zapraszają na wystawę poświęconą przeciwnikom faszyzmu w Niemczech w okresie władzy hitlerowskiej.

    Między 1939 a 1945 rokiem ponad 30 tysięcy dezerterów z armii niemieckiej i przeciwników wojny zostało skazanych na śmierć. Na wystawie ukazano losy 50 osób.

     

    Miejsce wystawy: Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu

    Wystawa dostępna dla zwiedzających do 9 października.

  • Ślady historii w Oświęcimiu


    „Ślady historii w Oświęcimiu"

    od maja 2005


    Prace, które powstały podczas polsko-niemieckich warsztatów artystycznych
    dla osób niesłyszących i niedosłyszących w styczniu 2002 r.
    w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu.

     

    Organizatorka projektu, pani Ewa Guziak pisze o niej m.in.:

    „W seminarium uczestniczyła młodzież z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Głuchych w Warszawie i młodzież z Zawodowego Kolegium dla osób z zaburzeniami słuchu w Essen.

    Tematem przewodnim seminarium było zaznajomienie młodzieży z historią Oświęcimia, zarówno ta odległą sprzed 800 lat, jak i tą najtrudniejszą, nie tak dawną, związaną z obozem koncentracyjnym. Młodzież została zapoznana z wszystkimi aspektami historii miasta, co stanowiło punkt wyjścia dla poszukiwań i artystycznych wyznań.

    Kalina Dulko - malarka - poprowadziła uczestników seminarium ulicami współczesnego Oświęcimia odkrywając przed nimi jednocześnie urok starych kamienic, uliczek, kościołów. Ona także prowadziła artystyczną część seminarium, w czasie której młodzież opowiadała (malując na szkle i komentując swoje prace) własną historię o postrzeganiu miasta.

    (...) Obrazy są wyrazem emocji, zapisem zmagania się młodych ludzi z lękiem, niepewnością, trudną historią miasta. To bardzo osobiste historie i odrębne wizje.

    Młodzi artyści opowiadali o zabytkach używając prostych form, niewyszukanych barw, zwyczajnych słów. W komentarzu do obrazów odnajdziemy myśli, które towarzyszyły im w czasie poszukiwania swoich miejsc w Oświęcimiu. Każde poszukiwanie, w które się angażujemy, wiąże się z odkryciem pewnej prawdy o sobie, swoich emocjach, o miejscu. Utrwalenie efektów swoich poszukiwań i odkryć na obrazach malowanych na szkle i w komentarzach słownych to jak pozostawienie cząstki siebie - ofiarowanie swojego serca i duszy ludziom, miejscom."


  • Wystawa "Oni tu byli"

    W dniu 20 października 2010 odybyło się otwarcie wystawy, jaka została przygotowana przez Krakowską Fundację Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu i Marka Księżarczyka

     



     

     

    "Oni tu byli"


     

    himmler

     

     

     

    PROGRAM OTWARCIA WYSTAWY
    w Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu

     

    Słowo wstępne o wystawie - Marek Księżarczyk


    Załoga SS w KL Auschwitz wg Józefa Paczyńskiego - więźnia obozu KL Auschwitz

     

    Zwiedzanie wystawy

     

    Relacja dr Adama Cyry, staszego kustosza PMA-B z otwarcia wystawy:

     

    Wystawa „Oni tu byli", której uroczyste otwarcie nastąpiło w Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu 20 października 2010 r., opracowana została według scenariusza Marka Księżarczyka na podstawie odnalezionej dokumentacji, związanej z załogą SS w KL Auschwitz. Ta niecodzienna ekspozycja powstała głównie dzięki życzliwości i pomocy dyrektora Centrum Dialogu i Modlitwy, ks. Jana Nowaka.
    Marek Księżarczyk, wiceprezes Oddziału Miejskiego Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem w Oświecimiu, wiosną tego roku dowiedział się, że jeden z mieszkańców Oświęcimia w trakcie remontu swojego domu, odkrył kiedyś na strychu dokumenty, dotyczące głównie lekarzy i aptekarzy SS z KL Auschwitz. Zachowało się ich około trzysta.

    Znalazca tych dokumentów pozwolił część z nich zeskanować. Wśród nich są np. imienne upoważnienia do pobrania przez wspomnianych powyżej esesmanów przydziałów masła i cukru. Na jednej z takich kartek żywnościowych znajduje się nazwisko lekarza oddziałów SS w KL Auschwitz, Horsta Fischera, sądzonego po wojnie w NRD i straconego  w 1966 r., na innej natomiast nazwisko Heinza Thilo, lekarza oddziałów SS  i lekarza obozowego m.in. w obozie cygańskim w KL Auschwitz II-Birkenau, zmarłego 13 maja 1945 r., czy też nazwisko aptekarza SS, Victora Capesiusa.

    Dr Victor Capesius był sądzony  w 1965 r. podczas drugiego procesu nazistowskich zbrodniarzy we Frankfurcie nad Menem. Skazano go wówczas na dziewięć lat więzienia, lecz na poczet kary zaliczono mu wcześniejszy pobyt w areszcie i wolność odzyskał już w 1968 r. Zmarł w Göppingen w 1985 r.

    Podczas otwarcia wystawy zaprezentowana została książka Dietera Schlesaka, poświęcona życiu i zbrodniczej działalności tego aptekarza SS z KL Auschwitz. Jej autor, wieloletni tropiciel śladów zbrodni Viktora Capesiusa, urodził się w 1934 r.  w Sighisoara na terenie Transylwanii (Siedmiogrodu) w Rumunii. Pochodził  z rodziny niemieckiej i dopiero w 1969 r. zamieszkał w Republice Federalnej Niemiec. Na rynku księgarskim w Polsce od niedawna dostępna jest jego książka, stanowiąca tłumaczenie z języka niemieckiego, zatytułowana "Capesius - aptekarz oświęcimski" (Kraków 2009, str. 342).

    W otwarciu wystawy uczestniczył były więzień KL Auschwitz, Józef Paczyński (nr obozowy 121), mieszkający dzisiaj w Krakowie, który w tym obozie był więziony cztery lata i siedem miesięcy, pracując jako fryzjer. Józef Paczyński widywał często Viktora Capesiusa, wykonując swoją pracę w zakładzie fryzjerskim, który znajdowal się obok apteki SS. Ponadto strzygł komendanta obozu Rudolfa Hőssa,  o czym tak opowiedział podczas otwarcia tej wystawy:  „Pracowałem sumiennie, esesmani to chyba doceniali, niektórzy mnie nawet lubili. Pewnego razu wykryto, że Arno Böhm kradnie towar dla niemieckich prostytutek osadzonych w obozie. Nowy kapo, który go zastąpił, miał dalej strzyc Hössa, ale zrobił to tylko raz i ponownie komendant się nie zjawił. Zamiast Hössa przyszedł podoficer z kompani wartowniczej i polecił przysłać "kleine Pole" do komendanta. "Kleine Pole" (mały Polak) to byłem ja. Ręce i nogi mi się zatrzęsły. Spakowano mi maszynkę, naostrzono brzytwy, po czym zaprowadzono do willi Hössa. W drzwiach czekała już jego żona. Odprawiła podoficera i skierowała mnie na I piętro do łazienki. Wkrótce zjawił się komendant. Stanąłem na baczność, powiedział tylko "kein wort!" (ani słowa) i usiadł na fotelu. Bałem się strasznie. Na szczęście widziałem wcześniej, jak Arno strzygł Hössa. Najpierw podgoliłem włosy nad uszami, potem resztę wyrównałem maszynką. Podziękowałem i wyszedłem. Odtąd niemal co tydzień przychodził po mnie podoficer".

    Niezwykłe dokumenty przeleżały w zapomnieniu ponad pół wieku. Wsród nich jest także imienny przydzial dodatkowej żywności dla Hedwig Hőss, żony komendanta obozu. Obecnie wszystkie te dokumenty posiada ich znalazca, który prosił o niepodawanie swojego nazwiska i zachowanie jego anonimowości.

     

     



     

  • Pierwszy transport więźniów 14 czerwca 1940r

    Za datę uruchomienia KL Auschwitz przyjmuje się 14 VI 1940 r., to jest dzień, w którym hitlerowcy skierowali do obozu pierwszy transport więźniów politycznych - 728 Polaków z więzienia w Tarnowie. W tarnowskim więzieniu, traktowanym przez władze okupacyjne także jako punkt zbiorczy, osadzono więźniów m. in. z Krakowa, Zakopanego, Rzeszowa, Jarosławia, Przemyśla, Sanoka, Nowego Sącza.

    Większość pierwszego transportu stanowili młodzi ludzie: gimnazjaliści, studenci, wojskowi. Wśród starszych wiekiem znajdowali się przedstawiciele różnych zawodów: prawnicy, nauczyciele, księża, robotnicy, chłopi. Kilka osób było pochodzenia żydowskiego.

    Aresztowano ich jesienią 1939 r. lub na wiosnę 1940 r., wielu podczas próby przedostania się poprzez Węgry do Polskich Sił Zbrojnych we Francji i Wielkiej Brytanii, innych za działalność konspiracyjną oraz w ramach realizacji zarządzonej przez Generalnego Gubernatora Hansa Franka akcji A-B wymierzonej przeciwko polskiej inteligencji. Ponadto w pierwszym transporcie znalazły się osoby aresztowane podczas ulicznych obław.


    PM-AB

     

  • Wizyta w Auschwitz

    Wystawa Gosci/Przyjaciół z Moenchengladbach o wizycie w obozie Auschwitz-Birkenau w roku 2002

  • 2014.05.03 Peace-Library Berlin

    "The most dangerous illness"

    Exhibition of the Peace Library from Berlin

    (03. - 31.05.2014)

    “The rootlessness is surely the most dangerous illness in the human society” this is how the French philosopher Simone Weil describes it.
    With the exhibition “ The most dangerous illness”, that is opened at the Centre for Dialogue and Prayer on the third of May, the Peace-library of the Anti – war – museum in Berlin takes care of this topic.
    Besides text of the philosopher Weil from the 30ies and 40ies the exibition shows

    large – formate pictures of know photographers as  Ansel Adams, André Kertesz und August Sander, demonstrating the questions of taking root and rootlessness from the Weimar republic to the present time.

    The exhibition is open for everyone and can be visited at the Center till the 31st of May.

  • Exhibition “People in the camp hospital at Auschwitz’’

     wystawa-ludzie-w-szpitalu-obozowym-400The exhibition "People in the Camp Hospital in Auschwitz" tells the story of the camp hospital, block 28 as an example of such, within the main camp of Auschwitz I. The exhibition outlines the story of the people who lived in the block as patients or prisoner- hospital staff.

    Block 28, preserved, from the beginning to the end of the camp, was the main hospital block of Auschwitz 1 . The patients reported here for admission to the so-called. Krankenbau. In the ‘out-patients' department decisions were taken about their further fate: admission to the hospital, or what usually occurred, only to give emergency assistance.
    In addition to the out-patients' department the so-called "Sztuba 7", the room on the ground floor of Block 28 where the newly arrived patients were placed, there were also several small rooms. The prisoner doctors specializing in laryngologist and radiologist saw the patients there, there was a separate "massage" room, analytical laboratory, herbal
    pharmacy, a small surgical room which served also as a dissection room and even dietary kitchen. On the first floor there was an "internal ward" and rooms for staff block prisoners. So everything was arranged perfectly - just as it should be in every hospital, which saves a human life.
    It is worth asking yourself whether the hospital at Auschwitz was such a place?
    Are they giving help to everyone in need, if they were, how were lives saved here?
    Exhibition : "The People in the Camp Hospital at Auschwitz ..." is an attempt to answer these questions.
    The materials used in the exhibition, including in particular the fragmentary so-called records book of the Krankenbau are from the archives and collections departments of the State Museum of Auschwitz-Birkenau. Support came also from institutions such as the National Digital Archives, Museum of the Holocaust, Yad Vashem in Jerusalem, as well as schools and universities with connections to prisoners.
    Great help was received in reconstructing individual lives by the former prisoners families who agreed to share previously unknown personal memorabilia of their loved ones. Without the cooperation of families the full history of many of the prisoners would not be known, and this exhibition would be much poorer.

  • Exhibition: END AND BEGINNING – REFUSAL AND RESISTANCE

     

    The anti-war Museum/Peace library from Berlin and the Centre for Dialogue and Prayer invite you to the exhibition about the last years of World War II and the first years after WW II - a new beginning. It is also about courage to refuse and to offer resistance. 

    END – These are the years 1943-1945. The exhibition shows pictures of the endless floods of refugees, executed civilians, destroyed cities, the last forces of the “People's Army”, a banner hangs on the 20th of April 1945 in front of ruins – “We salute the first German worker – Adolf Hitler” -,

    BEGINNING – Right after the German capitulation the young Czech photographer Jindrich Marco set out from Prague to Berlin and thus took photographs of the immediate post-war period – the beginning. The photographs belong to the best which were created at this time. He was in Dresden, Leipzig, Berlin, later in Budapest, London, Paris and Warsaw.

    The exhibition shows pictures of the removal of the ruins, the cleaning up, life without coal and with little food – and an old man, who on two benches lays out some books in the middle of the debris: the first bookseller, Berlin 1945.

    LIFE IS BEGINNING– This part of the exhibition is between spring 1945 and the year 1949. These are the years of reconstruction, of beginnings, of a better future; but also began then, as Walter Kolbenhoff remembers, total oblivion: fascism, thirst for power, mass murder, robbery of land – no one wanted to have anything to do with the atrocities. One was not aware of having done anything wrong, it was obliterated from memory. 

    REFUSAL AND RESISTANCE – The link in the exhibition between the time “before” and “after ” is formed by 45 portraits of people who refused or were active in the resistance. Among other people are Clara Grundwald, Franz Jägerstätter, Dietrich Bonhoeffer, Heinrich Böll, Sophie and Hans Scholl, Theodor Haecker, Käthie Kollwitz, Hugo Sonnenschein and Otto Weidt. Well-known and unknown names who all supported a different Germany, manyof whom died an all too early death. 

    Place of exhibition: Centre for Dialogue and Prayer in Oświęcim

    Exhibition open for visitors up to 3rd of November 2012

    koniec i poczatek
  • Exhibition “The Dream of the other Germany”

    August 16th Anti-War Museum of the Evangelical Church of Berlin-Brandenburg

    Exhibition “The Dream of the other Germany”


    “The law changes, the conscience doesn’t”
    (Sophie Scholl)


    wystawa marzenie o innych niemczech

     

    When on February 18th 1943 Reich Minister of Propaganda Joseph Goebbels in a speech at the Berlin Sports Palace announced a "total war," the Scholl siblings distributed leaflets at Munich University calling for resistance. Shortly after that, they were arrested and later sentenced to death in a show trial. This year 2013 marks the 70th anniversary of their execution. The resistance movement called the "White Rose", whose members were Sophie and Hans Scholl and others .

    They were firstly die-hard supporters of the Hitler Youth and the League of German Girls, but later became resistance fighters against the regime of Adolf Hitler. This reflects the internal transformation presented in this exhibition "The Dream of the other Germany."

    200 large-format black-and-white photos, show events of everyday life from 1923 to the end of the war. Photographs of inflation and unemployment before 1933 in Germany, Nazi demonstrations in the streets, the Olympic Games of 1936, concentration camps, the Warsaw Ghetto and Germany in ruins, are shown. Next to these photos are private photographs of Hans and Sophie Scholl, Willi Graf, Alexander Schmorell and Christoph Probst and 60 citations. Extensively documented at the exhibition are passages from leaflets of the resistance group, diaries and letters. The notes show the great humanity and the will to resist among the members of the "White Rose" during an inhumane time.

    Its aim is to show the spiritual background of the resistance movement.

    The reality of the recent history of WWII still appeals to our humanity, and calls us to stand against injustice and human rights violations. The exhibition was created by the Peace Library and of the Anti-War Museum of the Evangelical Church of Berlin-Brandenburg, Silesian Upper Lusatia, whose goal is to warn people of the danger of military conflicts and give examples for their peaceful resolution.

    The exhibition "The Dream of a different Germany" was founded in 1993 and has been shown already in 200 different cities, as well as in the German Bundestag.

    GALLERY

Contact


Krakowska Fundacja
Centrum Dialogu i Modlitwy
w Oświęcimiu
ul. M. Kolbego 1, 32-602 Oświęcim

tel.: +48 (33) 843 10 00
tel.: +48 (33) 843 08 88
fax: +48 (33) 843 10 01

Education Department: education@cdim.pl
Reception: reception@cdim.pl

GPS: 50.022956°N, 19.19906°E

Facebook

Realization: Wdesk
2017 © Centre for Dialogue and Prayer in Oświęcim Polityka cookies
Ten serwis, podobnie jak większość stron internetowych wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. | Polityka cookies