Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu

Manfred Deselaers – Wkład CDiM w Dialog 1990-2013

Strona: 1

Manfred Deselaers

Wkład Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu
w Dialog Chrześcijańsko-Żydowski 1990-2013


W 1988 r. Papież Jan Paweł II powiedział: „Spośród wielorakich inicjatyw, jakie w duchu Soboru podejmowane są dzisiaj na rzecz dialogu żydowsko-chrześcijańskiego, pragnę wskazać na powstający w Polsce ośrodek informacji, wychowania, spotkań i modlitwy. Ma on służyć badaniom nad Shoah oraz nad martyrologią narodu polskiego i innych narodów europejskich w okresie narodowego socjalizmu, a także duchowej konfrontacji z tymi problemami. Należy sobie życzyć, aby przyniósł obfite owoce i mógł stanowić wzór również dla innych narodów”. [1]

Osiemnaście lat później Papież Benedykt XVI powiedział: „Bogu niech będą dzięki, że oczyszczanie pamięci, do którego wzywa nas to miejsce, rodzi tu także wiele inicjatyw, które mają na celu przeciwstawianie się złu i przyczynianie się do budowania dobra. Przed chwilą miałem okazję pobłogosławić Centrum Dialogu i Modlitwy. W niedalekim sąsiedztwie prowadzą życie ukryte siostry karmelitanki, które czują się w sposób szczególny zjednoczone z tajemnicą Krzyża i przypominają nam wiarę chrześcijan, która głosi, że sam Bóg zstąpił do piekła ludzkiego cierpienia i cierpi razem z nami. […] Możemy więc mieć nadzieję, że z miejsca kaźni będzie wyrastać i dojrzewać konstruktywna refleksja, i że pamięć przeszłości pomoże przeciwstawiać się złu i sprawiać, że zatryumfuje miłość”. [2]

Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu (CDiM) [3], prowadzone przez Krakowską Fundację Centrum Informacji, Spotkań, Dialogu, Wychowania i Modlitwy, powstało w 1992 r. Jest to instytucja katolicka, założona przez Ks. Arcybiskupa Franciszka Kardynała Macharskiego, w porozumieniu z biskupami całej Europy i przedstawicielami organizacji żydowskich. Intencją założycieli Centrum, powstałego w pobliżu byłego obozu Auschwitz, było stworzenie miejsca refleksji, edukacji, wymiany myśli i modlitwy dla wszystkich poruszonych tym, co się tutaj stało. Centrum ma być formą uczczenia pamięci ofiar i ma przyczyniać się do budowania w świecie wzajemnego szacunku, pojednania i pokoju.

Trudne początki

Decyzja o powstaniu Centrum Informacji, Spotkań. Dialogu, Wychowania i Modlitwy w Oświęcimiu zapadła podczas spotkania przedstawicieli organizacji żydowskich i Kościoła katolickiego w Genewie w 1987 r. [4], jednak realizacja tej doniosłej idei nie była łatwa. Ówcześnie w Polsce panował jeszcze komunizm, a władze nie były przychylne powstawaniu nowych katolickich instytucji. Po 1989 r., po końcu komunizmu w Polsce, proces przebudowania porządku społecznego nie ułatwił spraw organizacyjnych. W tym czasie, w grudniu 1989 r., Kardynał Franciszek Macharski założył „Krakowską Fundację Centrum Informacji, Spotkań, Dialogu, Wychowania i Modlitwy w Oświęcimiu” na rzecz budowy nowego klasztoru Sióstr Karmelitanek i Centrum Dialogu. Budowę nowego klasztoru oraz Centrum Dialogu zaczynano jednocześnie, aby jak najszybszej móc rozpocząć działalność edukacyjną. Archidiecezja Krakowska nie miała wystarczających funduszy, aby samodzielnie realizować tak wielki projekt. Tworzenie struktur [5] , budowa obiektów [6], szukanie sponsorów [7] oraz początki działalności merytorycznej szły jednocześnie. Kiedy w 1992 r. Centrum otwierało swoje drzwi dla gości, trudna atmosfera „sporu o Karmel” wisiała jeszcze w powietrzu, a reakcje na cokolwiek z tym związane często były bardzo emocjonalne, jakby dotykając wszędzie otwartych ran.
Jak trudne w tym okresie było prowadzenie Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu niech ilustruje następujący cytat z sprawozdania zarządu Fundacji z 1996 r.: „Całość działalności Centrum odbywa się w ramach niewielkich możliwości recepcyjnych. Dysponujemy około 40 miejscami noclegowymi w pokojach o niskim, wieloosobowym standardzie. Powodem tego stanu rzeczy jest fakt, iż Centrum zorganizowane zostało w budynku adaptowanym z konieczności, w sytuacji braku funduszów na realizację pierwotnego projektu. Projekt ów przewidywał osobny budynek hotelowy zapewniający użytkownikom odpowiedni komfort. [8] […] Techniczny poziom naszej oferty nie pozwala wprowadzać wyższych cen za usługi, rezultatem czego wpływy z trudnością pokrywają wydatki ponoszone z tytułu utrzymania instytucji. W skali roku równoważą się one, a niekiedy przynoszą deficyt. Na podstawie opinii gości Centrum wolno wnosić, iż pobyt tutaj traktują jako nader owocny, przy niewątpliwie trudnym i wymagającym kontekście miejsca. Wielokrotnie cennym duchowym doświadczeniem staje się dla przebywających w Centrum możliwość udziału w liturgii wraz z Siostrami Karmelitankami w ich klasztornej kaplicy. Z uwagi na kościelny rodowód obiektu zastanawiać powinna kwestia proporcji pomiędzy tematyką historyczną a pierwiastkiem religijnym. Dla domu o proweniencji chrześcijańskiej pytanie to wciąż pozostaje wyzwaniem. Materia jest wszak delikatna w sytuacji zarzutów o “chrystianizację Auschwitz” podnoszonych raz po raz (również pod naszym adresem)”. [9] Ostatnie zdanie odnosi się m.in. do katolickiej organizacji Pax Christi w Niemczech, która ostro skrytykowała pierwsze folder reklamowy Centrum Dialogu. Folder został wycofany.
Trzeba o tym wszystkim pamiętać, aby odpowiednio ocenić osiągnięcia. W niniejszym artykule skupiam się nad przedstawieniem rozwoju pracy merytorycznej. Aby móc przedstawiać rolę CDiM w rozwóju dialogu chrześcijańsko-żydowskiego w Polsce, trzeba opisać całokształt pracy merytorycznej CDiM.

Dom Gościnności

Centrum Dialogu i Modlitwy leży w Oświęcimiu, nie w Auschwitz. Ludzie z całego świata przyjeżdżają jednak „do Auschwitz”, aby w miejscu pamięci Auschwitz-Birkenau wspominać czas wojny, kiedy pod niemiecką okupacją miasto Oświęcim nazwano Auschwitz a w obozach koncentracyjnych organizowano masową zagładę. Dlatego mówimy, że Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu pragnie służyć swoim gościom „u progu Auschwitz”. [10]
Centrum ma swoją katolicką tożsamość, z drugiej strony jest otwarte dla wszystkich, niezależnie od narodowości lub wyznawanej religii. Przejrzystość własnej tożsamości pomaga, a nie szkodzi dialogowi. Zadaniem Centrum, jako instytucji katolickiej jest duszpasterstwo u progu Auschwitz, troska o ludzi poruszonych tym, co się tu stało, przy pełnym poszanowaniu ich – często odrębnej – tożsamości.
W Auschwitz zginęli ludzie z całej Europy różnych tożsamości, nie tylko Żydzi i Polacy. Dziś do Oświęcimia przyjeżdżają ludzie z całego świata, którzy przynoszą ze sobą różne historie. Dlatego spotkania u progu Auschwitz mają wiele twarzy i przekraczają granice dialogu chrześcijańsko-żydowskiego.
W Auschwitz dotykamy spraw, które są jak otwarte rany. Czasem trudno o tym rozmawiać, czasem lepiej jest milczeć. Ważniejsza niż słowa jest sama obecność.
 
Centrum Dialogu i Modlitwy realizuje swoje powołanie będąc domem gościnności u progu Auschwitz. Od 1991 r. w Centrum pracuje ksiądz Archidiecezji Krakowskiej – ks. Jacek Mola (1991-1993), ks. Piotr Wrona (1993-2001), od 2001 ks. Jan Nowak. Kapłan Archidiecezji Krakowskiej pełni funkcję dyrektora Fundacji Centrum. Od 1995 r. w CDiM pracuje także ksiądz dr Manfred Deselaers, duszpasterz na zagranicę Episkopatu Niemieckiego, oraz od 2009 r. Siostra Mary O’Sullivan, irlandzka Sister of Mercy.
Dziś Centrum dysponuje ok. 145 miejscami noclegowymi w pokojach jedno-, dwu- i wieloosobowych, dobrze wyposażonymi salami konferencyjnymi i kilkoma bardziej kameralnymi salami, jak również kaplicą, oratorium międzyreligijnym, restauracją, kawiarnią oraz campingiem. Baza logistyczna jest konieczna, aby goście mogli skupić się na zwiedzaniu, szkoleniu, refleksji, dialogu i modlitwie. Miła i pomocna obsługa pomaga czuć się bezpiecznie u progu Auschwitz.
Niedawno uczestnicy międzynarodowej grupy medytacyjnej pisali do Centrum: „Niesamowicie pomocny był powrót do Centrum po każdej wizycie w obozie. Znaleźliśmy odpoczynek i pokój potrzebne nam, aby zrównoważyć silne miejsce cierpienia i bólu”. [11] Cztery wymiary określają pracę edukacyjną CDiM, które w pewnym sensie wszystkie zaczynają się od milczenia i słuchania: Wiedza – milczeć i słuchać głosu Ziemi Oświęcimskiej, Refleksja – milczeć i słuchać głosu własnego serca, Dialog – milczeć i słuchać głosu drugiego człowieka oraz Modlitwa – milczeć i słuchać lub szukać głosu Boga.
 
Strona: 1 2 3 4

Kontakt


Krakowska Fundacja
Centrum Dialogu i Modlitwy
w Oświęcimiu
ul. M. Kolbego 1, 32-602 Oświęcim

tel.: +48 (33) 843 10 00
tel.: +48 (33) 843 08 88
fax: +48 (33) 843 10 01

Dział Edukacyjny: education@cdim.pl
Recepcja: reception@cdim.pl

GPS: 50.022956°N, 19.19906°E

Facebook

Realizacja: Wdesk
2017 - 2020 © Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu Polityka cookies
zamknij
Ten serwis, podobnie jak większość stron internetowych wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. | Polityka cookies